Cichodajka

Przemijanie

Co zostaje po kimś, kogo już nie ma?

Po bliskiej osobie nie zostaje obecność. Zostaje sposób, w jaki cię nauczyła patrzeć na świat. To, co mówiła. Drobiazgi, które dzisiaj zauważasz. Zostaje w tym, jak ty zaczęłaś żyć, kiedy jej zabrakło. Bliscy, którzy odeszli, żyją dalej w gestach, które po nich powtarzasz.

Z doświadczenia Cichodajki

Dwa lata po śmierci mamy złapałam się na tym, że mówię dokładnie tym samym tonem, którym ona mówiła do mnie, kiedy byłam mała. "Dobrze, dobrze, siadaj". Nigdy wcześniej tak nie mówiłam. Nawet słowa, których świadomie nie zapamiętałam, weszły mi w nawyk. Zrozumiałam wtedy, że ona nie zniknęła. Mieszka w moich gestach. I może mieszkać tam długo, jeśli będę te gesty zauważała.

Bliscy, którzy odeszli, żyją dalej w gestach, które po nich powtarzasz.

Najczęstsze pytania

Czy dobrze jest często wracać myślami do osoby, której już nie ma?

Tak, jeśli wracasz z miłością, a nie z bólem. Wspomnienia są częścią dalszego życia z tą osobą. Niedobrze jest mieszkać w przeszłości - ale dobrze jest do niej zaglądać. Przeszłość, którą się odwiedza, wzbogaca. Przeszłość, w której się mieszka, zatrzymuje.

Jak mówić dzieciom o kimś, kogo już nie ma?

Krótko i konkretnie. Wymieniaj imię. Mów, co ta osoba lubiła, jak się śmiała, czego cię nauczyła. Nie udawaj, że nigdy jej nie było. Dzieci nie boją się umarłych - boją się przemilczeń. Imię wypowiedziane zwyczajnie pomaga bardziej niż uroczyste milczenie.

Czy żałoba kiedyś się kończy?

Zmienia się. Najgłośniejszy ból zwykle cichnie po roku, dwóch. Tęsknota zostaje. Z czasem przestaje być raną, a staje się obecnością. Już nie wzbiera za każdym razem, tylko czasem. To nie znaczy, że mniej kochasz. Znaczy, że nauczyłaś się żyć obok tego.

Czytaj dalej w temacie Przemijanie

Inne tematy

Relacje Bliskość, granice, dystans. Decyzje Wybór, którego się boisz. Wybaczanie Sobie i innym. Spokój Cisza i dystans do siebie. Niezależność Stać samej, nie zostawać samą.
← Wszystkie wpisy: Przemijanie